به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سپاه امام رضا(علیه السلام)؛پیروزی انقلاب اسلامی معادلات جهان را بهم ریخت و امام خمینی(ره) نیز در همین راستا فرمودند که ما انقلابمان را در جنگ به جهان صادر کردیم؛ زیرا اولین انقلابی بود که خارج از ساختار تعریف شده شرق و غرب محقق شده و از همین رو هر دو اردوگاه شرق و غرب علیه نظام اسلامی بسیج شدند.

راه‌اندازی جریانات برانداز در داخل، درگیری‌های قومی و قبیله‌ای، خیانت احزاب و جریانات مزدور وابسته داخلی به خصوص لیبرال ها و غائله کردستان، انقلاب نوپای اسلامی را سخت درگیر کرد.

سپاه تازه تأسیس هنوز نتوانسته بود به یک سازمان منسجم تبدیل شود و نیروهای انقلابی را سازماندهی کند به طوری که طی دو سال و نیم چهار فرمانده عوض کرد از طرفی فرار امرای ارتش و از هم‌پاشیدگی و سردرگمی ارتش و شکست مزدوران داخلی توسط نیروهای انقلابی دشمن را بر آن داشت آخرین حرکت مذبوحانه خود یعنی حمله خارجی علیه نظام را به میدان آورد.

کودتای خاموش صدام علیه حسن البکر زمینه جنگ را فراهم کرد؛ صدام که فردی سرخورده و طالب قدرت و شهرت بود و سودای سرداری قادسیه را در سر داشت گزینه خوبی علیه انقلاب اسلامی بود.

 از طرفی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس قدرت‌های بزرگ دنیا و صهیونیست بین‌الملل از ترس نفوذ و تأثیر انقلاب اسلامی در یک حرکت هماهنگ با دادن ده‌ها میلیارد دلار سلاح و کمک های نقدی و مالی و با همکاری حدود سی کشور، جنگی تمام عیار و همه جانبه علیه ایران شروع کردند.

سردار نگون‌بخت قادسیه که غرق در اوهام و خیال بود فتح هفت روزه را در سر می پروراند؛ قبل از اینکه در ۳۱ شهریور جنگ را رسماً شروع کند حدود هفتصد عملیات ایذایی و تجاوزات مرزی داشت.

وضعیت ایران هم بسیار شکننده بود و عوامل متعددی همچون فرار سران ارتش، عدم پاکسازی ارتش از عناصر فاسد طاغوتی، تازه تأسیس بودن سپاه، فرار مستشاران خارجی، زمین‌گیر بودن بسیاری از تجهیزات، سردرگمی ارتش به‌خصوص در فرماندهی، حضور لیبرال ها در مرکز قدرت با سابقه سیاه و طولانی خیانت، کارشکنی جریانات ضد انقلاب و همکاری نزدیک با صدام مانند حزب منحله دموکرات و کومله، خیانت های بزرگ جریان بنی‌صدر و نهضت آزادی، گروکشی و متشنج کردن کشور توسط این جریانات و اختلاف افکنی بین سپاه و بسیج باعث شد که ارتش عراق در حرکت اول بجز محور خرمشهر در چند محور اصلی دیگر خیلی زود به اهداف اولیه خودش برسد.

سقوط پانزده شهر در همان ماه‌های اولیه، سردرگمی و نداشتن استراتژی مشخص بنی صدر و مانع ایجاد کردن برای نیروهای مردمی و انقلابی کشور را به بحران برده بود.

 فرمان امام خمینی(ره) و حرکت نیروهای انقلابی معادلات دشمن را بهم ریخت و باعث زمین‌گیری دشمن و ناامید شدن دشمن شد.

جنگ که شهریور ۱۳۵۹ شروع شده بود به خاطر خیانت لیبرال ها و عدم انسجام در فرماندهی سپاه و ارتش در حالت رکود بود و بیشتر توسط رزمندگان جنگ‌های نامنظم چریک انقلاب شهید چمران و گروه‌های کوچک اداره می‌شد.

عزل بنی صدر توسط امام(ره) و بدست گرفتن فرماندهی کل قوا و انتخاب دو فرمانده مقتدر و انقلابی و بی نظیر در راس سپاه و ارتش همچون شهید صیاد شیرازی باعث وحدت، اقتدار و عزت نیروهای مسلح و طراحی عملیات های بزرگ و اخراج دشمن از خاک ایران با خفت و خواری شد.

صدام با محاسباتی که انجام داده بود و تصور داشت می تواند ایران را ظرف یک هفته فتح کند در همان حرکت اول فهمید که اشتباه بزرگی مرتکب شده است.

مقاومت شدید جوانان غیرت‌مند و ولایت‌مدار مردمی بسیجی و ارتشی در خرمشهر قوی‌ترین لشکر زرهی عراق را حدود چهل روز پشت دروازه خرمشهر زمین‌گیر کرد.

این مقاومت به حدی رسید که صدام به ژنرال‌هایش گفته بود بروید آنطور بجنگید که خرمشهر را تصرف کنید یا خبر مرگتان را بیاورند، لذا ارتش حزب بعث دیوانه‌وار خرمشهر را که عده‌ای جوان با سلاح‌های سبک و محدود دفاع می‌کردند زیر آتش گرفت.

همین مقاومت‌ها باعث شد دشمن از اشغال آبادان صرف‌نظر کند و در محور چذابه هم مقاومت ها باعث شد سوسنگرد چند بار دست به دست شده و دشمن نتواند وارد اهواز شده و زمین‌گیر شود.

فتح خرمشهر که در مدت حدود هفده ماه اشغال تبدیل به دژ مستحکم نظامی شده بود، رعب و وحشت زیادی در دل دشمن و حامیانش انداخت و موجب شد تا هیئت‌های متعدد جهت برقرای صلح به ایران بیایند.

عموم این گروه‌ها فقط حرف زدند و فقط عربستان قول پرداخت خسارت را داد و رفت و برنگشت لذا این می‌تواند خط بطلانی بر گفته آنهایی باشد که می‌گویند چرا بعد خرمشهر جنگ ادامه پیدا کرد؟.

لازم به ذکر است به جز چند ماه اول جنگ، ابتکار عمل در اختیار نیروهای ایران بود و ارتش عراق در لاک دفاعی رفته بود لذا به‌شدت تلاش می‌کرد جنگ را فرسایشی کند و به رکود ببرد.
حسین عباسی